@jdbheroo (stara tłumaczka)
sobota, 31 maja 2014
nowy blog
Jeśli ktoś tu wchodzi to chciałam wam powiedzieć, że piszę nowe opowiadanie ! Zapraszam ! http://jbff-forever.blogspot.com/
poniedziałek, 7 kwietnia 2014
NOWE TŁMACZENIE FIX YOU
A więc dużo z was pisało do mnie bym znalazła kogoś na zastępstwo, kto by tłumaczył fix you no i znalazłam:* jest to cudowna @bieberairpl a tu macie link do nowego tłumaczenia http://tlumaczenie-fix-you.blogspot.com/
/@bizzleex
/@bizzleex
sobota, 25 stycznia 2014
Rozdział 30
Justin's POV
Byliśmy z powrotem na drodze, była noc. Każdy spał oprócz mnie i kierowcy. Siedziałem na kanapie cicho brzdąkając na gitarze. Zacząłem nucić nową melodię, pisząc różne teksty w zeszycie obok mnie.
Usłyszałem jak czyjaś kurtyna otwiera się (kurtyna na łóżku). Pozostałem cicho i kontynuowałem. Usłyszałem czyjeś westchnienie i drzwi lodówki się otworzyły. Zobaczyłem Scootera i uśmiechnąłem się.
- Hej. - powiedziałem spokojnie. Spojrzał na mnie i odwzajemnił uśmiech.
- Co robisz? - spojrzał na mnie zamykając drzwi od lodówki z wodą w ręce.
- Piszę piosenki. - wymamrotałem patrząc w dół na moją gitarę. Usiadł obok mnie. - Czy możesz wyświadczyć mi przysługę? Chodzi o Emily. - Zapytałem i spojrzałem, w górę na niego. Kiwną głową. Zacząłem wyjaśniać mu, co chcę zrobić.
~~
Emily weszła na scenę, wyglądała na bardzo zaskoczoną jak tancerze prowadzili ją do krzesełka. Uśmiechnąłem się. Wszystko szło zgodnie z planem.
Usłyszałem jak czyjaś kurtyna otwiera się (kurtyna na łóżku). Pozostałem cicho i kontynuowałem. Usłyszałem czyjeś westchnienie i drzwi lodówki się otworzyły. Zobaczyłem Scootera i uśmiechnąłem się.
- Hej. - powiedziałem spokojnie. Spojrzał na mnie i odwzajemnił uśmiech.
- Co robisz? - spojrzał na mnie zamykając drzwi od lodówki z wodą w ręce.
- Piszę piosenki. - wymamrotałem patrząc w dół na moją gitarę. Usiadł obok mnie. - Czy możesz wyświadczyć mi przysługę? Chodzi o Emily. - Zapytałem i spojrzałem, w górę na niego. Kiwną głową. Zacząłem wyjaśniać mu, co chcę zrobić.
~~
Emily weszła na scenę, wyglądała na bardzo zaskoczoną jak tancerze prowadzili ją do krzesełka. Uśmiechnąłem się. Wszystko szło zgodnie z planem.
- Czy możesz wyświadczyć mi przysługę? Chodzi o Emily. - Zapytałem i spojrzałem, w górę na niego. Kiwną głową.
- Chcę żebyś przyprowadził Emily na scenę, jak będę śpiewać One Less Lonely Girl. - powiedziałem.
- Naprawdę? - zapytał. Naprawdę nigdy tego nie planowałem. Allison była jedyną, która je wybierała.
- Yeah. Potrzebuję jej pokazać, że przepraszam. - wymamrotałem. Kiwną głową, na znak, że wie co mówię.
- Więc coś jeszcze? - zapytał. Kiwnąłem.
- Potrzebuję abyś przyniósł mi storczyki zamiast róży. To jej ulubione. - powiedziałem brzdąkając coś na gitarze. Scooter uśmiechną się.
- Więc mam robić, to co zwykle robię z One Less Lonely Girl, ale ma dostać storczyki zamiast róż? - zapytał po prostu. Kiwnąłem głową z lekkim uśmiechem, który odwzajemnił. - Załatwione.
- Naprawdę? - zapytał. Naprawdę nigdy tego nie planowałem. Allison była jedyną, która je wybierała.
- Yeah. Potrzebuję jej pokazać, że przepraszam. - wymamrotałem. Kiwną głową, na znak, że wie co mówię.
- Więc coś jeszcze? - zapytał. Kiwnąłem.
- Potrzebuję abyś przyniósł mi storczyki zamiast róży. To jej ulubione. - powiedziałem brzdąkając coś na gitarze. Scooter uśmiechną się.
- Więc mam robić, to co zwykle robię z One Less Lonely Girl, ale ma dostać storczyki zamiast róż? - zapytał po prostu. Kiwnąłem głową z lekkim uśmiechem, który odwzajemnił. - Załatwione.
Emily's POV
- Emily chodź tu! - krzykną Scooter z przejścia na scenę. Westchnęłam i podeszłam. - Idziesz. - pokazał mi wyjście. Zmarszczyłam brwi.
- Co? - zapytałam zmieszana.
- Musisz tam iść. - powiedział z uśmiechem. Potrząsnęłam głową.
- Nie chcę. - powiedziałam w prost. Potrząsną głową i zakręcił mną dookoła, po czym położył rękę na moim ramieniu i zaczął prowadzić mnie w stronę wyjścia.
- Scooter nie! - krzyknęłam, ale była za późno, byłam na scenie na przeciwko setek osób. Justin nadal śpiewał One Less Lonely Girl, czyli dziewczyna powinna wejść. Jego tancerz podbiegł do mnie chwytając moją dłoń i zaczął prowadzić mnie do krzesła. O Boże, ja jestem tą dziewczyną. Justin podszedł do mnie z przepraszającym spojrzeniem. Oblizałam usta i spojrzałam w dół. Położył bukiet storczyków na moje kolana. Usiadł obok mnie i podniósł moją głowę, bym na niego spojrzała.
- There's gonna be one less lonely girl, one less lonely girl - zaśpiewał z pasją patrząc mi prosto w oczy. Położył swoją dłoń do okoła mnie i przytulił. - There's gonna be one less lonely girl, one less lonely girl, one less lonely girl, one less lonely girl, one less lonely girl - śpiewał. Wstał i odszedł na kilka sekund, ale podszedł, wziął moją dłoń i usiadł z powrotem obok mnie.
-Co ty robisz? - zapytałam się cicho. Justin nieśmiało się uśmiechną.
- There's gonna be one less lonely girl, I'm gonna put you first - zaśpiewał. Oblizałam moje usta i popatrzyłam z powrotem w dół. - I'll show you what you're worth, if you let me inside your world - powiedział i umieścił swoją dłoń na moim podbródku, powodując, że spojrzałam w górę. Uśmiechną się i popatrzył na moją twarz. Odwzajemniłam nieznacznie uśmiech, a jego uśmiech powiększył się.
- “There's gonna be one less lonely girl, one less lonely girl, one less lonely girl, one less lonely girl, there's gonna be one less lonely girl, I'm gonna put you first - śpiewał pieszcząc kciukiem moje policzki na co się zarumieniłam - I'll show you what you're worth, if you let me inside your world, there's gonna be one less lonely girl. - zakończył śpiewać piosenkę. Podniósł mnie i spojrzał na mnie.
- Emily, wiem, że powiedziałem to, co zrobiłem, ale ja naprawdę nie chciałem. Byłem wściekły i przepraszam. - powiedział nie zrywając naszego kontaktu wzrokowego. Uśmiechnęłam się i przytuliłam go. On otulił ramiona mocno wokół mnie. Tęskniłam za jego przytulaniem.
Wykręciłam się z uścisku i Justin pociągną mnie za kulisy.
- Przepraszam. - powiedział ponownie. Kiwnęłam.
- Wiem. - powiedziałam z małym uśmiechem. Uśmiechną się i pocałował mój policzek, a następnie pobiegł z powrotem na scenę. Szybko popatrzyłam się na Scootera wywołując u niego śmiech. Pokręciłam głową.
No i dodaję dziś :)
Jak wrażenia po Believe? ja cały przeryczałam wgl. uhsui super było *-*
Zapraszam na moje drugie tłumaczenie --> http://tbl-jbff-tlumaczenie.blogspot.com/
Jakieś pytania? --> http://ask.fm/fixyoujbff
Chcesz być informowany? --> http://fix-you-jbff-tlumaczenie.blogspot.com/p/informowani.html
Proszę misie komentujcie rozdziały, chcemy wiedzieć czy ktokolwiek to czyta, bo jest 5-6 komentarzy pod rozdziałem tylko :(
@majaswaggy1
poniedziałek, 20 stycznia 2014
Rozdział 29
Justin's POV
- Justin musimy porozmawiać. - Ryan podszedł do mnie. Kiwnąłem głową.
- Tak, musimy. - Powiedziałem umieszczając butelkę wody, która była w mojej dłoni, na dół, na stole w formie bufetu, który był za kulisami.
- Spójrz, ten pocałunek to mój błąd. Emily po prostu mówiła do mnie a ja ją pocałowałem. Żałuję tego jak szalony, ponieważ teraz widzę jak Emily wiele dla Ciebie znaczy. To był ogromny błąd, możemy po prostu zapomnieć? - zapytał patrząc naprawdę winny. Wzdychnąłem i spojrzałem na dół, na stół. Nie mogę być na niego zły, na zawszę.
- Oczywiście stary. - odpowiedziałem patrząc w górę. Uśmiechnął się i przytulił mnie po męsku.
- Dziękuje! - krzyknął. Zachichotałem. On ciągnął dalej - Przepraszam za wszystko. - mówił patrząc w dół. Pokręciłem głową.
- Nie martw się o to. - powiedziałem z uśmiechem.
Emily’s POV
- On jest chłopakiem Emily. - Ciara mówiła wkładając chipsa do ust. Westchnęłam. Ona i ja byłyśmy na małym obiedzie, ponieważ wszyscy inni byli zajęci.
- To znaczy że, mam mu wybaczyć? - zapytałam, bawiąc się sałatką która była na przeciwko mnie, która była serwowana z frytkami i kurczakiem.
- Nie, ale po prostu pamiętać że nic nie można na to poradzić ... to tylko męskie dżinsy. - powiedziała kończąc z dziwnym akcentem. Zaśmiałam się lekko, dzięki czemu się uśmiechnęła i wzięła łyk napoju.
- Mimo to nie było w porządku powiedzieć mu, że chociaż*** . - dodaje na koniec. Kiwnęłam głową.
- Tak ... ale czuję, że trzeba mu wybaczyć. - wybełkotałam a ona pokręciła głową.
- Nie, nie powinnaś. Jesteś silną dziewczyną, każdy facet jest pragnący Ciebie. Nie wspominając już, że jesteś ładna i Justin powinien zdać sobie sprawę że możesz mieć faceta jakiego tylko chcesz. - powiedziała wskazując widelcem na mnie.
- Dzięki, ale nie mogę gniewać się na niego zawsze. - odpowiedziałam podnosząc chipsa i umieszczając go w ustach.
- Tylko upewnij się, że jest mu przykro...i znając Justina to nie będzie trudne dla niego. On jest romantyczny i naprawdę Cię lubi.- stwierdziła z lekkim uśmiechem.
- Skąd wiesz? - zapytałam, patrząc w dół.
- Dlatego, że robi wszystko aby uszczęśliwić swoją byłą. - powiedziała, przez co mnie rozśmieszyła.
- Nie. Pytam o to, że skąd wiesz, że mnie lubi ? - zaśmiałam się.
- Oh! Powiedział Fredo, że Cię lubi ...w dzień który zaginął.- wyjaśniła. Kiwnęłam głową; On mnie nie lubi... ale pocałował mnie wiele razy. Nie jestem dobra w tych całych romantycznych rzeczach, 5 lat z dala od wszystkich pokazuje konsekwencje i nie okazywanie dużo miłości jest jednym z nich. - Tak więc... lubisz go ? - zapytała z lekkim uśmieszkiem. Co wytrąciło mnie z moich myśli.
- Co? - powiedziałam tylko. Zaśmiała się.
- Czy masz chrapkę na Biebera? - Zapytała jedząc kawałek kurczaka. Spojrzałam w dół. Lubie go?
- Nie. - powiedziałam szybko, patrząc na dół.
- Jesteś pewna? Widzę sposób w jaki patrzycie na siebie... - odpowiedziała podnosząc brwi. Westchnęłam.
- Wiesz co? Ja naprawdę nie wiem. W niektóre dni mówię 'O mój Boże, kocham tego gościa' to są takie chwile jak dziś, a ja na to - Nie wiem czy czuje coś do niego. - wyjaśniłam cicho kręcąc moją słomką w drinku. Zaśmiała się co mnie bardzo zaskoczyło. Spojrzałam w górę.
- Ja tak samo z Fredo .... naprawdę nienawidziłam go. - mówiła z lekkim uśmiechem.
- Co? - zapytałam zdezorientowana.
- Kiedyś bardzo mnie wkurza. - powiedziała z uśmiechem. - Ja wiem, że go lubisz. - zamruczała. Pokręciłam głową.
5 Minut później jechałyśmy na miejsce gdzie występuje Justin. Wyszłyśmy z samochodu i widzieliśmy mnóstwo fanów. Zatrzymaliśmy się od wejścia bliżej ogrodzenia. Mogłyśmy przejść bliżej, obok nich wszystkich ale będą krzyczeć. I wariować. Spojrzałam na Ciare, nie była wcale zszokowana. Westchnęłam.
- Emily możemy porozmawiać? - usłyszałam Justina, wychodzącego z Fredo na co dziewczyny zaczęły krzyczeć głośniej. Patrzył podchodząc do mnie.
- Nie jestem w nastroju. - powiedziałam patrząc w dół i cofając się o kilka kroków.
- Emily proszę! - powiedział nieco głośniej niż powinien.
- Nie Justin! - odpowiedziałam tak samo głośno i odeszłam.
- Justin daj jej po prostu trochę czasu. - usłyszałam głos Ciary po czym kroki dziewczyny za mną.
- Justin musimy porozmawiać. - Ryan podszedł do mnie. Kiwnąłem głową.
- Tak, musimy. - Powiedziałem umieszczając butelkę wody, która była w mojej dłoni, na dół, na stole w formie bufetu, który był za kulisami.
- Spójrz, ten pocałunek to mój błąd. Emily po prostu mówiła do mnie a ja ją pocałowałem. Żałuję tego jak szalony, ponieważ teraz widzę jak Emily wiele dla Ciebie znaczy. To był ogromny błąd, możemy po prostu zapomnieć? - zapytał patrząc naprawdę winny. Wzdychnąłem i spojrzałem na dół, na stół. Nie mogę być na niego zły, na zawszę.
- Oczywiście stary. - odpowiedziałem patrząc w górę. Uśmiechnął się i przytulił mnie po męsku.
- Dziękuje! - krzyknął. Zachichotałem. On ciągnął dalej - Przepraszam za wszystko. - mówił patrząc w dół. Pokręciłem głową.
- Nie martw się o to. - powiedziałem z uśmiechem.
Emily’s POV
- On jest chłopakiem Emily. - Ciara mówiła wkładając chipsa do ust. Westchnęłam. Ona i ja byłyśmy na małym obiedzie, ponieważ wszyscy inni byli zajęci.
- To znaczy że, mam mu wybaczyć? - zapytałam, bawiąc się sałatką która była na przeciwko mnie, która była serwowana z frytkami i kurczakiem.
- Nie, ale po prostu pamiętać że nic nie można na to poradzić ... to tylko męskie dżinsy. - powiedziała kończąc z dziwnym akcentem. Zaśmiałam się lekko, dzięki czemu się uśmiechnęła i wzięła łyk napoju.
- Mimo to nie było w porządku powiedzieć mu, że chociaż*** . - dodaje na koniec. Kiwnęłam głową.
- Tak ... ale czuję, że trzeba mu wybaczyć. - wybełkotałam a ona pokręciła głową.
- Nie, nie powinnaś. Jesteś silną dziewczyną, każdy facet jest pragnący Ciebie. Nie wspominając już, że jesteś ładna i Justin powinien zdać sobie sprawę że możesz mieć faceta jakiego tylko chcesz. - powiedziała wskazując widelcem na mnie.
- Dzięki, ale nie mogę gniewać się na niego zawsze. - odpowiedziałam podnosząc chipsa i umieszczając go w ustach.
- Tylko upewnij się, że jest mu przykro...i znając Justina to nie będzie trudne dla niego. On jest romantyczny i naprawdę Cię lubi.- stwierdziła z lekkim uśmiechem.
- Skąd wiesz? - zapytałam, patrząc w dół.
- Dlatego, że robi wszystko aby uszczęśliwić swoją byłą. - powiedziała, przez co mnie rozśmieszyła.
- Nie. Pytam o to, że skąd wiesz, że mnie lubi ? - zaśmiałam się.
- Oh! Powiedział Fredo, że Cię lubi ...w dzień który zaginął.- wyjaśniła. Kiwnęłam głową; On mnie nie lubi... ale pocałował mnie wiele razy. Nie jestem dobra w tych całych romantycznych rzeczach, 5 lat z dala od wszystkich pokazuje konsekwencje i nie okazywanie dużo miłości jest jednym z nich. - Tak więc... lubisz go ? - zapytała z lekkim uśmieszkiem. Co wytrąciło mnie z moich myśli.
- Co? - powiedziałam tylko. Zaśmiała się.
- Czy masz chrapkę na Biebera? - Zapytała jedząc kawałek kurczaka. Spojrzałam w dół. Lubie go?
- Nie. - powiedziałam szybko, patrząc na dół.
- Jesteś pewna? Widzę sposób w jaki patrzycie na siebie... - odpowiedziała podnosząc brwi. Westchnęłam.
- Wiesz co? Ja naprawdę nie wiem. W niektóre dni mówię 'O mój Boże, kocham tego gościa' to są takie chwile jak dziś, a ja na to - Nie wiem czy czuje coś do niego. - wyjaśniłam cicho kręcąc moją słomką w drinku. Zaśmiała się co mnie bardzo zaskoczyło. Spojrzałam w górę.
- Ja tak samo z Fredo .... naprawdę nienawidziłam go. - mówiła z lekkim uśmiechem.
- Co? - zapytałam zdezorientowana.
- Kiedyś bardzo mnie wkurza. - powiedziała z uśmiechem. - Ja wiem, że go lubisz. - zamruczała. Pokręciłam głową.
5 Minut później jechałyśmy na miejsce gdzie występuje Justin. Wyszłyśmy z samochodu i widzieliśmy mnóstwo fanów. Zatrzymaliśmy się od wejścia bliżej ogrodzenia. Mogłyśmy przejść bliżej, obok nich wszystkich ale będą krzyczeć. I wariować. Spojrzałam na Ciare, nie była wcale zszokowana. Westchnęłam.
- Emily możemy porozmawiać? - usłyszałam Justina, wychodzącego z Fredo na co dziewczyny zaczęły krzyczeć głośniej. Patrzył podchodząc do mnie.
- Nie jestem w nastroju. - powiedziałam patrząc w dół i cofając się o kilka kroków.
- Emily proszę! - powiedział nieco głośniej niż powinien.
- Nie Justin! - odpowiedziałam tak samo głośno i odeszłam.
- Justin daj jej po prostu trochę czasu. - usłyszałam głos Ciary po czym kroki dziewczyny za mną.
hej tu @majaswaggie1, wyszło małe nieporozumienie, bo ja myślałam, że rozdział doda @Mrs_Swggie1, a ona, że ja haha, więc przepraszam za opóźnienie XD
rozdział przetłumaczyła kochana @karolinazdunek2, jest nową tłumaczką :)
zapraszam na moje drugie tłumaczenie!
http://tbl-jbff-tlumaczenie.blogspot.com/
pytania? [KLIK]
kocham was i do następnego!
CZYTASZ=KOMENTUJESZ
wtorek, 14 stycznia 2014
Rozdział 28
Emily’s POV
- Jusin... - wymamrotałam idąc do jego 'pokoju' w autobusie.
- Co? - zapytał przekręcając głowę na poduszce.
- Możemy porozmawiać? - zapytałam rozpaczliwie.
- Nie chce rozmawiać. - wymamrotał. Oblizałam usta i oparłam się o framugę drzwi.
-Juss. - powiedziałam ale on szybko zmierzył mnie wzrokiem.
- Emily powiedziałem że nie chce rozmawiać! - warknął. To jest pierwszy raz kiedy Justin krzykną na mnie. Zwariowałam.
- To nie było to na co wyglądało! - powiedziałam głośniej stając prosto. Podniósł się szybko.
- Mam oczy Emily wiem co widziałem! - głośniej warknął na mnie. Popatrzyłam w dół.
- To nic nie znaczyło Justin. - wymamrotałam cicho patrząc na niego. Potrząsnął głową.
- Cokolwiek Emily, odpuść, jestem dosyć zmęczony. - powiedział kładąc się z powrotem na łóżko.
- Dlaczego cie to wogóle obchodzi kiedy całuje kogoś innego - zapytałam. Nie odpowiedział mi tylko naciągnął koc aż po szyi. Westchnęłam i opuściłam jego pokój.
~~
-Odejdź! - splunęłam opierając głowę na szybę autobusu.
-Odejdź! - splunęłam opierając głowę na szybę autobusu.
- Musimy porozmawiać. - powiedział przebiegając rękami po włosach. Spojrzałam na niego szybko.
- Nie! Zostaw mnie w spokoju! - warknęłam opierając rękę o ścianę autobusu.
- Boże brzmisz jak Justin! wymamrotał cicho, ale wystarczająca głośno żeby mnie usłyszał. Potrząsnęłam głową.
- Taa, żadne z nas by tak nie brzmiało gdybyś mnie nie pocałował. - wymamrotałam unosząc brew.
- Ty jesteś tą która oddała pocałunek! - splunął głośno. Potrząsnęłam głową.
- Nie chodziło mi o to. - wymamrotałam patrząc za okno, widząc poruszające się obiekty.
- Spójrz, chcę udowodnić Justinowi, że to jest nic, na co wyglądało... a więc nie złośćmy się na siebie. - powiedział zmieniając temat. Pokiwałam głową.
- Cokolwiek - wymamrotałam cicho. Wstałam i podeszłam do Ciary i Fredo. Usiadłam obok nich, westchnęłam.
- Coś nie tak? - Ciara zapytała trącając mnie.
- Pocałunek z Ryanem ... Justin teraz mnie nienawidzi. - wyjaśniłam zatapiając się w fotelu.
-On cie nie nienawidzi ... po prostu daj mu trochę czasu. - Fredo powiedział lekko się uśmiechając. Przytaknęłam i przerzuciłam włosy na jedną stronę.
-On zdecydowanie ciebie nie nie nienawidzi ... myślę, że jest dokładnie odwrotnie. - Ciara powiedziała z uśmiechem. Westchnęłam i potrząsnęłam głową.
- Zamierzam z nim porozmawiać .. -powiedziałam strojąc. Zaczęłam iść przez autobus, w końcu dochodząc do jego 'pokoju' zapukałam kiedy nie dostałam odpowiedzi, wślizgnęłam
się przez otwarte drzwi. Justin siedział na swoim telefonie. Nawet się nie spojrzał.
się przez otwarte drzwi. Justin siedział na swoim telefonie. Nawet się nie spojrzał.
- Nie chce rozmawiać Emily. - powiedział trzymają oczy na swoim telefonie.
-Więc możesz posłuchać? - zapytałam na krańcu jego łóżko. Westchnął. - Ten pocałunek nic nie znaczył. Zupełnie nic, to on pocałował mnie, więc to nie było tak, że zrobiłam pierwszy krok czy coś. - powiedziałam, spojrzał na mnie.
- W tym rzecz Emily, ty nigdy nie zrobisz pierwszego kroku. - powiedział odkładając telefon.
- Rozumiem to Justin ... ale nadal nie rozumiem dlaczego bierzesz wszystko tak defensywnie jak nic nas nie łączy. - powiedziałam. Spojrzał w dół.
- Próbuje cie ochronić! Ryan jest tylko pieprzonym graczem! - krzyknął, oblizałam się i spojrzałam w dół.
- Nie możesz ochronić mnie przed wszystkim i nie musisz mnie chronić mogę obchodzić się sama. - oświadczyłam. Pokręcił głową.
- Nie, nie możesz jesteś za słaba. - wymamrotał. Moje usta lekko się otworzyły. Nie mogę uwierzyć że on powiedział że jestem słaba. Spojrzałam w dół. - Emily ja ... - próbował sie poprawić.
- Nie przejmuj się. - powiedziałam trzymając się za rękę stojąc - Nie jestem słaba jestem przeciwieństwem, chciałabym zobaczyć cie jak przechodzisz przez różne rzeczy, przez, która ja musiałam przejść. - powiedziałam zaczynając wychodzić.
- Nie chodziło mi o to Emily. - powiedział głośno.
- A mi nie chodziło o ten pieprzony pocałunek. - warknęłam. Bardzo dobrze jak na pierwszy raz przysięgam. Wyszłam a wszyscy się na mnie patrzyli. Westchnęłam i usiadłam
na jednej z pustych kanap. Położyłam się i zaplątałam twarz w ręce. Nie wierze że nazwał mnie słabą przez ten mały głupi pocałunek który nic nie znaczył.
na jednej z pustych kanap. Położyłam się i zaplątałam twarz w ręce. Nie wierze że nazwał mnie słabą przez ten mały głupi pocałunek który nic nie znaczył.
Justin's POV
Jęknąłem gdy opuściła pokój. Przed chwilą powiedziałem coś czego nie mogę odwołać. Powinienem tego nie mówić.
Nie wiem dlaczego byłem tak wściekły o ich pocałunek. Ona nie jest moja, nie umawiamy się i nawet ona powiedziała że między nami nic nie ma.
Wydaje mi się, że ja lubię ją bardziej niż ona mnie czy coś.
Daleko jest jej do słabości, właściwie ona jest bardzo silna od kiedy wszystkie złe rzeczy jej się przytrafiły. Chciałabym zabrać to z powrotem ale wiem że nie mogę.
Zszedłem z łóżka i udałem do miejsca gdzie wszyscy byli, zauważyłem Emily leżącą na kanapie.
Nie wiem dlaczego byłem tak wściekły o ich pocałunek. Ona nie jest moja, nie umawiamy się i nawet ona powiedziała że między nami nic nie ma.
Wydaje mi się, że ja lubię ją bardziej niż ona mnie czy coś.
Daleko jest jej do słabości, właściwie ona jest bardzo silna od kiedy wszystkie złe rzeczy jej się przytrafiły. Chciałabym zabrać to z powrotem ale wiem że nie mogę.
Zszedłem z łóżka i udałem do miejsca gdzie wszyscy byli, zauważyłem Emily leżącą na kanapie.
- Emily. - powiedziałem gdy byłem bliżej jej.
- Zostaw mnie w spokoju. - powiedziała cicho. Jedyną rzeczą jaką nauczyłem się mieszkając z moją mamą to jak dziewczyna mówi 'zostaw mnie w spokoju' to może
znaczyć dwie rzeczy:
1. Zostaw mnie w spokoju, albo
2. Naprawdę chce abyś został i porozmawiał ze mną.
Wybrałem pierwszą opcje.
- Naprawdę przepraszam Emily. - wymamrotałem i usiadłem obok Chaza.
znaczyć dwie rzeczy:
1. Zostaw mnie w spokoju, albo
2. Naprawdę chce abyś został i porozmawiał ze mną.
Wybrałem pierwszą opcje.
- Naprawdę przepraszam Emily. - wymamrotałem i usiadłem obok Chaza.
Hej ! Tu @Mrs_Swaggie1 xx
1. Sory za opóźnienienie.
1. Sory za opóźnienienie.
2.przepraszam za błędy ale jestem na kom. :)
Czytasz=komentujesz
Love you all <3
*poprawiony już @majaswaggie1
Czytasz=komentujesz
Love you all <3
*poprawiony już @majaswaggie1
niedziela, 5 stycznia 2014
HEJ
TO NIE NOWY ROZDZIAŁ NIESTETY, ALE CHCIAŁABYM WAS ZAPROSIĆ NA MOJE NOWE TŁUMACZENIE! OPOWIADANIE NAZYWA SIĘ TO BE LOVED
TU MACIE KRÓTKIE ABOUT:
Po tym jak mama Acaci umiera w wypadku samochodowym wszystko się rozpada.
Ojciec bije ją, i robi z niej swoją niewolnicę, w szkole wszyscy jej nienawidzą.
Ojciec bije ją, i robi z niej swoją niewolnicę, w szkole wszyscy jej nienawidzą.
Wszystko czego ona chce, to być przez kogoś kochana.
Co się stanie kiedy Ona i Justin Bieber, kapitan drużyny koszykówki zostaną sobie przydzieleni do szkolnego projektu.
Czy on dowie się o wszystkim, co robi jej ojciec ...
Co się stanie kiedy Ona i Justin Bieber, kapitan drużyny koszykówki zostaną sobie przydzieleni do szkolnego projektu.
Czy on dowie się o wszystkim, co robi jej ojciec ...
Zakocha się w niej, czy wszystko się rozpadnie ... Znajdą miłość, czy Selenie stanie im na drodze ...
Przeczytaj To Be Loved, aby się dowiedzieć.
Przeczytaj To Be Loved, aby się dowiedzieć.
sobota, 4 stycznia 2014
Rozdział 27
Emily's POV
Minął tydzień. Ciara powiedziała mi że przez to że większość stron o Bieberze na Facebooku mówi o mnie oni też już się zastanawiają kim właściwie jestem ...
Co dziwne też bym chciała wiedzieć dlaczego nie śpiewam profesjonalnie. Dobrze to jest bardzo proste bo tak naprawde tego nie chce ... tak jak sie dzieje ze mną i Justinem.
Ryan i ja siedzieliśmy w tour busie sami ponieważ każdy robił coś innego.
Chaz z Justinem robili ... cokolwiek oni robili.
Ciara poszła gdzieś z Fredo na lunch.
A Pattie, Scooter, Dan, Good i Allison oglądali próby.
- A więc, miałaś kiedyś chłopaka?- zapytał Ryan łapiąc winogrono i umieszczając je w ustach.
Rozejrzałam się po autobusie. Nadal byliśmy sami. Przytaknęłam.
- Taa, ale on mnie rzucił bo nie byłam wystarczająco ładna dla niego. - wybełkotałam i spojrzałam w dół.
Zaśmiał się. Spojrzałam na niego pytająco. Spojrzał na mnie kręcąc głową. Zatrzymał się chichocząc.
-Co za pieprzony idiota. - powiedział marszcząc swoje brwi. Spojrzałam w dół.
Myślałam że był tym jedynym, troszczył się dużo ale myślę że nie byłam dla niego jedyna. Zastanawiałam się jak jest teraz.
- Nie był głupi, był szczery. - powiedziałam patrząc w górę. Potrząsnął głową w niedowierzaniu.
- Nie, gdyby był szczery powiedziałyby ci, że jesteś najpiękniejszą dziewczyną na świecie. - powiedział z małym uśmiechem patrząc mi się prosto w oczy. Przejechał językiem po swoich wargach. Pochylony do przodu nadal patrząc mi w oczy. Westchnął.
- Poważnie był dupkiem, że to zrobił. - powiedział. Patrząc na niego po raz kolejny złapaliśmy kontakt wzrokowy.
Nagle poczułam jego usta na moich. Kilka sekund później gdy w końcu zrozumiałam co właściwie robimy odsunęłam się od niego by zobaczyć sylwetkę stojącą w drzwiach. To był Justin.
Co dziwne też bym chciała wiedzieć dlaczego nie śpiewam profesjonalnie. Dobrze to jest bardzo proste bo tak naprawde tego nie chce ... tak jak sie dzieje ze mną i Justinem.
Ryan i ja siedzieliśmy w tour busie sami ponieważ każdy robił coś innego.
Chaz z Justinem robili ... cokolwiek oni robili.
Ciara poszła gdzieś z Fredo na lunch.
A Pattie, Scooter, Dan, Good i Allison oglądali próby.
- A więc, miałaś kiedyś chłopaka?- zapytał Ryan łapiąc winogrono i umieszczając je w ustach.
Rozejrzałam się po autobusie. Nadal byliśmy sami. Przytaknęłam.
- Taa, ale on mnie rzucił bo nie byłam wystarczająco ładna dla niego. - wybełkotałam i spojrzałam w dół.
Zaśmiał się. Spojrzałam na niego pytająco. Spojrzał na mnie kręcąc głową. Zatrzymał się chichocząc.
-Co za pieprzony idiota. - powiedział marszcząc swoje brwi. Spojrzałam w dół.
Myślałam że był tym jedynym, troszczył się dużo ale myślę że nie byłam dla niego jedyna. Zastanawiałam się jak jest teraz.
- Nie był głupi, był szczery. - powiedziałam patrząc w górę. Potrząsnął głową w niedowierzaniu.
- Nie, gdyby był szczery powiedziałyby ci, że jesteś najpiękniejszą dziewczyną na świecie. - powiedział z małym uśmiechem patrząc mi się prosto w oczy. Przejechał językiem po swoich wargach. Pochylony do przodu nadal patrząc mi w oczy. Westchnął.
- Poważnie był dupkiem, że to zrobił. - powiedział. Patrząc na niego po raz kolejny złapaliśmy kontakt wzrokowy.
Nagle poczułam jego usta na moich. Kilka sekund później gdy w końcu zrozumiałam co właściwie robimy odsunęłam się od niego by zobaczyć sylwetkę stojącą w drzwiach. To był Justin.
Justin's POV
Poszedłem do autobusu bo musiałem wziąć kolejny strój. Otworzyłem drzwi i zobaczyłem coś czego nigdy bym się nie spodziewał.
Ryan i Emily całowali się. Od razu poczułem się zły, smutny, zazdrosny ...
Nie spodziewanie Emily odsunęła się od Butlera i spojrzała na mnie.
-Justin. -powiedziała cicho, prawie szeptem . Oblizałem swoje warki, pokręciłem głową i bez zastanowienia, jak burza wybiegłem z busu i ruszyłem z powrotem w kierunku areny.
-Justin! - nagle usłyszałem Emily, która ruszyła w moje ślady. Kontynuowałem drogę, ale po chwili usłyszałem swoje imię ponownie.
-Justin! - Krzyknęła Emily.
-Zostaw mnie w spokoju! - krzyknąłem po czym kontynuowałem swój spacer.
Po chwili znowu usłyszałem wołanie swojego imienia, ale nie był to głos Emily.
Odwróciłem się na pięcie i już wiedziałem do kogo należy ten głos. Ryan.
-Zostawcie mnie! Wracajcie do całowania się! - Krzyknąłem na tyle głośno aby oboje usłyszeli, a byli może 5 metrów od mnie.Odwróciłem się z powrotem i poszedłem.
- To nie jest to na co wyglądało! - powiedziała z irytacją w głosie. Śmiało mogłem powiedzieć, że była smutna. Ponownie pokręciłem głową i szedłem dalej. Aż w końcu doszedłem do budynku. Spojrzałem się za siebie i dostrzegłem, że Emily już nie szła za mną, ale Ryan dalej mnie szedł za mną.
-Justin posłuchaj mnie! - krzyknął, mogłem powiedzieć, że był wkurwiony. Stanąłem jak wryty.
-Pieprz się Butler! - warknąłem
-Dlaczego Bieber?
- Zostaw mnie kurwa!
- Dlaczego? Bo pocałowałem laskę której ty bałeś się pocałować ?! - powiedział po czym opuścił ręce. Pokręciłem głową z niedowierzaniem.
- Nie bałem się jej pocałować! Nie chciałem jej do niczego zmuszać! Jestem wściekły za to że to ty, kurwa jak ja się czułem, wiedziałeś o niej a i tak z nią flirtowałeś ! Co cię kurwa podkusiło żeby ją pocałować?
- Justin, ja ... - nie dałem mu dokończyć.
- Kurwa zostaw mnie! - powiedziałem przez zaciśnięte zęby.
- Czyli to tylko moja wina? Dobrze wiesz że ona też miała w tym swój udział!
- Ona nie jest dokładna, jasne?
- Cokolwiek stary. - wymamrotał wystarczająco głośno abym zdołał usłyszeć po czym odszedłem.
Emily's POV
Nie było szansy żebym go dogoniła. Po prostu się zatrzymałam . Nie mogę uwierzyć że to zrobiłam. Czuje się strasznie. A co jeśli Justin nie będzie chciał po tym z mną gadać ?
Wywnioskowałam z tonu jego głosu, że był bardzo smutny. Naprawdę aż tyle dla niego znaczę? Chodzi o to, że ja nie czuje nic do niego. Nie ma między nami 'tego', jedynie kilka uścisków i pocałunków. Nie lubię go w 'ten' sposób . A może powinnam ? ...
1. Rozdział przetłumaczony przez @imswaggyy1, ja tylko poprawiłam :)
środa, 1 stycznia 2014
Rozdział 26
*rozdział nie sprawdzony*
Emily's POV
- Emily, uspokój się. - powiedział Scooter umieszczając dłonie na moich ramionach. Nie mogłam przestać się trząść. W końcu powiedziałam, że zaśpiewam na koncercie, ponieważ nie uznawali odpowiedzi 'nie'.
- Oddech Emily ... oddech. - powiedział Scooter oddychając ze mną. Wzięłam głęboki oddech i uspokoiłam się.
- W porządku? - zapytała Ciara. Zamknęłam oczy i wzięłam ostatni oddech i kiwnęłam głową. Otworzyłam oczy i uśmiechnęłam się do dziewczyny. Zaczęliśmy iść do wyjścia.
- Właściwie to nie, nie chcę tego robić. - powiedziałam zatrzymując się.
- Poradzisz sobie, Justin będzie tam z tobą. - powiedziała za mną Ciara popychając mnie coraz bliżej w stronę wyjścia.
- Nie Ciara, proszę! - błagałam. W końcu puściła mnie, ale byłyśmy już przy wejściu na scenę.
- Oddech Emily ... oddech. - powiedział Scooter oddychając ze mną. Wzięłam głęboki oddech i uspokoiłam się.
- W porządku? - zapytała Ciara. Zamknęłam oczy i wzięłam ostatni oddech i kiwnęłam głową. Otworzyłam oczy i uśmiechnęłam się do dziewczyny. Zaczęliśmy iść do wyjścia.
- Właściwie to nie, nie chcę tego robić. - powiedziałam zatrzymując się.
- Poradzisz sobie, Justin będzie tam z tobą. - powiedziała za mną Ciara popychając mnie coraz bliżej w stronę wyjścia.
- Nie Ciara, proszę! - błagałam. W końcu puściła mnie, ale byłyśmy już przy wejściu na scenę.
Justin's POV
Przestałem śpiewać i zacząłem chodzić po scenie i patrzeć na moich przepięknych fanów. Podrapałem się po karku.
- Okej ... więc wiecie, że jest nowy członek załogi Bieber, który nazywa się Emily Cross? - zapytałem oblizując usta. Tłum głośniej krzykną. - Dobrze, więc ... dziś rano dowiedziałem się, że ma ona niesamowity i unikalny głos, więc pomyślałem, że powinna tu przyjść i dla was zaśpiewać. - powiedziałem uciszając fanów, ponieważ w dalszym ciągu krzyczeli. - Więc ona tu jest! Emily Cross proszę państwa! - krzyknąłem skierowany do wejścia.
Jej drobne ciało sprawnie pojawiło się na scenie. Wyglądała na mocno zestresowaną kiedy szła, to było słodkie. Jej podkład muzyczny zaczął grać. Podeszła do mnie, a ja położyłem dłoń na jej talii zapewniając ją, że wszystko będzie dobrze, uśmiechnęła się na co tłum zaczął głośniej krzyczeć.
- What I gotta do to make you want me? What have I gotta to do to be heard? - zaczęła chicho śpiewać, jej głos był obojętny jak szła. Tłum w końcu zaczął krzyczeć co wywołało niej uśmiech. Odeszłem od niej pozwalając jej się poruszyć. - What do I say when it's all over baby and sorry seems to be the hardest word - śpiewała w końcu podchodząc i wyciągając rękę do fanów z nadzieją, że ich dotknie. - It's sad, so sad, it's a sad, sad situation, and it's getting more and more absurd, it's sad, so sad, why can't we talk it over, oh it seems to me, that sorry seems to be the hardest word - śpiewa dotykając niektóre ręce fanów.
- Now hush little baby, don't you cry, everything's gonna be alright, stiffen that upper lip up little lady, I told ya, daddy's here to hold ya through the night - zaśpiewała z pasją stojąc i pochłaniając całą energię z tłumu. Podbiegłem do niej.
- I know mommy's not here right now and we don't know why - zaśpiewałem razem z nią, powodując, że przekręciłam głowę w moją stronę i spojżała na mnie. Uśmiechnąłem się. Odwzajemniła mój uśmiech i odwróciła się z powrotem w stronę tłumu.
- We feel how we feel inside, it may seem a little crazy, pretty baby, but I promise momma's gon' be alright - zaśpiewała przeciągając, co brzmiało naprawdę dobrze.
- I can see you're sad, even when you smile, even when you laugh, I can see it in your eyes, deep inside you want to cry, Cause you're scared, I ain't there? - zarapowała, powodują, że tłum zaczął głośnej krzyczeć. Ona była również dobrym raperem. - No more crying, wipe them tears, No more crying, wipe them tears ...
- It's sad, so sad, it's a sad, sad situation, oh it seems to me, that sorry seems to be the hardest word - zaśpiewała idąc z powrotem. Obserwowałem ją. - sorry seems to be the hardest word - zakończyła piosenkę odkładając mikrofon. Uśmiechnąłem się uniosłem ją, kręcąc ją w kółko. Zaśmiała się. Pocałowałem ją w policzek, na co tłum wydał z siebie 'awwww'. Postawiłem ją z powrotem.
- Brawa dla Emily! - krzyknąłem. Przytuliła mnie mocno i uciekła. Obserwowałem ją kiedy odchodziła. Ten tyłem; hej nie wińcie mnie, jestem facetem ... i kanadyjczykiem. - Ona jest dobra, co nie? - zapytałem tłum odwracając się do nich z powrotem. Krzyknęli głośno wywołując u mnie uśmiech.
Emily's POV
Wow. To było szalone. Lubię to, ale było stresująco.
- Byłaś dobra! - powiedziała Ciara i przytuliła mnie. Zaśmiałam się.
- Dziękuję. - powiedziałam patrząc na idącego Scootera, Fredo, Ryana i Chaza.
- Byłaś wielka! - powiedział Scooter z uśmiechem. Odwzajemniłam uśmiech.
- Byłaś tam prawdziwym sexem! - powiedziałam Ryan kiwając głową z uśmiechem. Zaśmiałam się.
- Cheers*. - powiedziałam patrząc w dół.
- Nie ma obaw kochanie. - powiedział chrapliwym głosem
* w ogóle nie wiem jak to przetłumaczyć.
1. Wiem, znowu zawiodłam, ale mam nadzieję, że mi wybaczycie, bo były święta itp.
Przepraszam.
2. Mamy 2 nowe tłumaczki, więc rozdziały będę pojawiać się mam nadzieje w miarę szybko :)
3. 27 jest już przetłumaczony, więc w piątek go dodam.
4. Jeśli chcecie być informowani o nowych rozdziałam [KLIK]
5. Jakieś pytania [KLIK]
Kocham was!
CZYTASZ = KOMENTUJESZ
piątek, 27 grudnia 2013
INF
Hej to znowu ja i znowu zawiodłam, ale mam nadzieję, że mi wybaczycie :)) Były święta i nie miałam czasu, rodzinne obiadki itp. XD mam już przetłumaczoną 2 połowę rozdziału, więc jak tylko bd mogła to przetłumaczę 1. Tak w ogóle, to chciałam wam powiedzieć, że jest kolejna tłumaczka, Ada ( @imswaggyy ), zaraz dodam jej aska i twittera w zakładkę 'kontakt'. Teraz będziemy tłumaczysz na zmianę, więc mamy nadzieję, że będą regularnie w każdy weekend :)) I jak zwykle, proszę was komentujcie, chcemy wiedzieć czy jest sens tłumaczyć. To naprawdę nie dużo, a wywoła uśmiech na naszych twarzach.
Kochamy Was!
@majaswaggy1
sobota, 21 grudnia 2013
Rozdział 25
Emily's POV
Wstałam z kupą śmiechu i zdałam sobie sprawę, że nie jechaliśmy. Rozciągnęłam się i wstałam z łóżka. Poszłam do głównego 'bitu' by zobaczyć dwie dodatkowe osoby w autobusie ... wzruszyłam ramionami i przeszłam do kuchni, aby napić się soku pomarańczowego.
- Hej Emily. - powiedział Scooter. Odwróciłam się.
- Hej. - powiedziałam ziewając. Dwie osoby patrzyły na mnie. Spojrzałam w dół.
- Emily, to jest Ryan i Chaz ... Ryan, Chaz, to jest Emily. - usłyszałam mówiącego Justina. Spojrzałam w górę.
- Hej, miło was poznać. - powiedziałam z uśmiechem, który odwzajemnili.
- Miło cię poznać. - powiedział Chaz kiwając głową.
- Co gotujesz, dobrze wygląda? - zapytał Ryan uśmiechając się i podnosząc jedną brew do góry. Zaśmiałam się.
- Nic. - Powiedziałam śmiejąc się, on również się zaśmiał.
- Dlaczego Justin zawsze otacza się bardzo pięknymi dziewczynami jak ty? - zapytał szeroko się uśmiechając. Popatrzyłam na Justina zauważając go patrzącego się na Ryana. Spojrzałam w dół. Ryan zaśmiał się.
- Gościu. - powiedział Justin brzmiąc niezadowolenie. Spojrzałam na Justina by zobaczyć go patrzącego na Ryana z twarzą 'zamknij się'
- Dlaczego? - Ryan zapytał uśmiechając się. Justin spojrzał na mnie, wywołując u mnie uśmiech.
- Oh widzę, że ... ją lubisz. - powiedział, moje oczy poszerzały i popatrzyłam z powrotem w dół.
- Mam próby, chcielibyście przyjść? - zapytał Justin zmieniając temat.
- Yea. - Chaz i Ryan powiedzieli w tym samym czasie. Justin westchną i wyszedł z autobusu obserwując Chaza, Ryana, Ryana i Fredo. Spojrzałam na Ciare.
- Czy Ryan zawsze zachowuje się w ten sposób? - zapytałam oblizując moje usta i usiadłam obok niej.
- Yea. - powiedziała kiwając głową. Zaśmiałam się. - Jestem graczem ... ale jest spoko.
- W porządku ... co dziś robisz? - zapytałam. Ciara westchnęłam i zrobiła zamyśloną minę.
- Um... oh yeah potrzebuję miejsca i zrobię kilka efektów dźwiękowych. - powiedziała. Kiwnęłam głową.
- To jest jakiś twój specjalny talent czy co? - zapytałam uśmiechając się. Zaśmiała się i kiwnęłam głową.
- Yea, tak myślę ... jaki jest twój? - zapytała. Wzruszyłam ramionami.
- Nie mam nawet jednego. - wymamrotałam patrząc w dół.
- Dobrze, możesz zaśpiewać ten jeden. - powiedziała, popatrzyłam w górę, uśmiechnęła się.
- Nie dobrze. - wymamrotałam.
- Ah tak. Zrobisz.To. - powiedziała rozszerzając oczy i uśmiechem. Potrząsnęłam głową.
- Ah. Nie zrobię. - powiedziałam naśladując ją. Westchnęła.
- Cokolwiek ... słyszałaś, że Justin robi nowy film? - zapytała. Popatrzyłam na nią zmieszana.
- On ma film? - zapytałam. Wytrzeszczyła oczy.
- Nie widziałaś tamtego?-zapytała zszokowana. Pokręciłam głową na odpowiedź.
- OMG musisz to obejrzeć jak najszybciej. - powiedziała umieszczając swój palec na mnie. Przytaknęłam.
- O czym jest ten nowy? - zapytałam.
- A więc to będzie o jego trasie ... i myślę, że on zapyta cie czy chcesz w nim być. - powiedziała z małym uśmiechem. Potrząsnęłam głową.
- Nie ... - powiedziałam obojętnie. Zaśmiała się.
- Nie martw się tym ... to nie jest tak, że jesteś brzydka i nikt nie chce na ciebie patrzeć - powiedziała trącając mnie. Westchnęłam z uśmiechem.
- Dziękuję ... - powiedziałam. Przeniosłam włosy na bok pozwalając aby nieco zwisały po drugiej stronie.
- Powinnam prawdopodobnie iść. - Ciara wspomniała wstając. Wstałam także.
- W porządku, pa. - powiedziałam, przytulając ją szybko, uśmiechnęła się i opuściła autobus zostawiając mnie samą z moimi myślami. Westchnęłam i podeszłam do mojej małej szafeczki wyciągając mój zeszyt. Otworzyłam go i odkryłam stare piosenki napisane przeze mnie ... yea piszę piosenki ... dobrze użyjmy tego. Zmieszałam 2 moje ulubione piosenki, które napisałam; przepraszam wydaje się być najtrudniejszym słowem i szyderczym ptakiem, od kiedy dodałam do tego rap.
Zaczęłam nucić wybijając rytm na nodze.
- It's sad, so sad, it's a sad, sad situation, oh it seems to me, that sorry seems to be the hardest word, sorry seems to be the hardest word ... - śpiewałam z zamkniętymi oczami kiedy usłyszałam jak ktoś powoli klaszcze. Otworzyłam oczy aby zobaczyć Scootera, Justina, Chaza i Ryana. Przygryzłam wargę i spuściłam wzrok.
- Dobra jesteś Emily ... dlaczego mi nie powiedziałaś? - Scooter zapytał siadając obok mnie. Wzruszyłam ramionami.
- Nie lubię śpiewać przy ludziach. - wymamrotałam poprawiając włosy. Szybko odłożyłam zeszyt.
- Jakie jeszcze inne piosenki potrafisz zaśpiewać? -Chaz zapytał, obróciłam się i popatrzyłam na niego.
- Żadnej. - powiedziałam wzruszając ramionami. Spojrzałam się na Justina, uśmiechnął się pokazując szereg białych zębów, odwzajemniłam uśmiech.
- Powinnaś zaśpiewać na koncercie. - powiedział Justin. Wytrzeszczyłam oczy.
- Nie. - powiedziałam potrząsając głową i spojrzałam w dół. To się nie wydarzy.
Spięłam dupę i dodaję jeszcze dziś przed północą! Zaraz zaczynam tłumaczyć 26, żeby dodać go w środę i w piątek/sobotę następny aby jakoś wam wynagrodzić taką długą przerwę :) Idę do szkoły chyba dopiero 7 więc postaram się razem z Olą przetłumaczyć trochę do przodu.
Dziękuję, że czekacie :))
Kocham was!
@majaswaggy1
POWRÓT
HEJ, TU @MAJASWAGGY1 :)) JUTRO ( 22.12.2013 ) DODAMY ROZDZIAŁ 25, JEŚLI W OGÓLE JEST TU JESZCZE KTOŚ I NA NAS CZEKA. PRZEZ PRZERWĘ POSTARAMY SIĘ PRZETŁUMACZYĆ ROZDZIAŁY DO PRZODU I ZNOWU DODAWAĆ CO WEEKEND.
PO RAZ 92038380 PRZEPRASZAM, ŻE MUSIELIŚCIE TYLE CZEKAĆ.
sobota, 30 listopada 2013
Przeprosiny
HEJ, BARDZO BARDZO BARDZO PRZEPRASZAM, ZA TAK DŁUGIE OPUŹNIENIE, ALE NIE MAM CZASU. ROZDZIAŁY NIE BĘDĘ CO PIĄTEK ZA CO PRZEPRASZAM, BĘDZIEMY WSTAWIAŁY YWTEDY KIEDY PRZETŁUMACZYMY. RAZEM Z OLĄ WRACAMY DO DOMU KOŁO 17, I MAMY BARDZO DUŻO LEKCJI. JAK TYLKO BĘDĘ MIAŁA WIĘCEJ CZASU TO POSTARAM SIĘ WSTAWIĆ I PRZETŁUMACZYĆ. JESZCZE RAZ BARDZO PRZEPRASZAM.
@majaswaggy1
poniedziałek, 18 listopada 2013
Rozdział 24
Emily's POV
- Przyjmuję! - krzyknęłam wyciągając przed siebie rękę. Wszyscy westchnęli i sięgneli rękami do kieszeni. Założyłam się z Justinem, Ciarą i Ryanem, że mogłam nadrobić ich dobrą reputacje na miejscu. A więc teraz każdy daje mi 50 dolarów. To nie jest dla nich tak dużo od kiedy Ryan robi mnóstwo rzeczy dostaje 100 tysięcy dolarów na rok, Ciara jako osoba od efektów dzwiękowych również zarabia 100 dolarów rocznie i Justin, jako Justin zarabia 130 dolarów na minute ...
- Powinnaś pracować w przemyśle muzycznym. - powiedział Ryan z uśmiechem. Potrząsnęłam głową i popatrzyłam w dół.
- On ma racje. - powiedziała Ciara trącając mnie, spojrzałam na nią, ona uśmiechała się pokazując jej perfekcyjnie białe zęby. Zaśmiałam się i popchnęłam ją lekko.
Ona zaśmiała się i upadła z powrotem na kanapę.
Pattie podeszła i spojrzała na Justina.
- Zganij kto przyjdzie na twój następny koncert. - powiedziała z wielkim uśmiechem.
- Kto? -Justin zapytał uśmiechając się.
- Ryan i Chaz. - powiedziała. Na jego twrzarzy błysnął wielki uśmiech.
- Nie widziałem ich przez wieki! - powiedział głośniej, w zasadzie krzyknął z wielkim uśmiechem.
- Tak myślałam, że będziesz szczęśliwy. - powiedziała chichocząc cicho.
- Dobrze myślałaś. - powiedział robiąc mały taniec w swoim siedzeniu. Zaśmiała się.
-Kim oni są? - zapytałam, spojrzał na mnie.
- To są moji przyjaciele ... przyjaźnimy się odkąd byłem mały. - wyjaśnił. Uśmiechnęłam się na co on odwzajemnił uśmiech i kontynuował swój taniec radości sprawiając, że się zaśmiałam. Przyłączyłam się do niego i zaczęłam tanczyć również. Justin zachichotał i lekko umieścił swoją rękę na około mnie.
- Naw! - Ciara krzyknęła i pokazła na nas. Uśmiechnęłam się i popatrzyłam na niego.
- Która godzina? - zapytałam odwracając się od niego.
- 10:32 P.M. - powiedział Ryan z brytyjskim akcentem. Zaśmiałam się.
- Myślę, że pójdę przebrać się do spania. - powiedziałam wstając.
- W porządku. - Ciara wymamrotała. Poszłam do mojej małej garderoby, włożyłam sweter i jakieś krótkie szorty. Poszłam do małej łazienki i przebrałam się. Spięłam włosy w niechlujnego koczka i szybko umyłam zęby. Wróciłam, by zobaczyć patrzącego na mnie Justina. Oblizałam moje wargi.
- Masz na sobie szorty? - zapytała Ciara mrużąc swoje oczy. Podciągnęłam mój sweter.
- Tak ... - powiedziałam, a Ciara zaśmiała się. Uśmiechnęłam się. Popatrzyłam z powrotem na Justina ... on patrzył na mnie.
- Justin? - wyszeptałam, on mrugną i popatrzył na mnie.
- Yea? - zapytał z dużym uśmiechem. Zaśmiałam się.
- Dobranoc. - powiedziałam machając do wszystkich. Otrzymałam od nich pożegnanie w tym samym czasie i odwruciłam się.
- Emily ... - powiedział Justin. Odwróciłam się z powrotem, by zobaczyć go podchodzącego do mnie.
- Chcesz spać w moich łóżku? Twoje nie jest za bardzo komfortowe i duże ... więc wiesz. - powiedział drapiąc się po karku. Zaśmiałam się.
- Okej. - szpnęłam. Uśmiechnął się.
Poszłam do jego 'pokoju' i wspięłam się na łóżko. Przykryłam, się kocem po same uszy i w krótce zasnęłam.
Justin's POV
Było około 12 kiedy zdecydowałem się pójść do łóżka. Ciara jak zwykle żartowała sobie ze mnie. Mamy dziwną przyjaźń ... to jest bardziej jak relacje brata i siostry.
Poszedłem do mojego pokoju, by zobaczyć śpiącą po swojej stronie Emily. Zdjąłem moją koszulkę i spodnie, zostając w samych bokserkach. Wspiąłem się obok niej wywołując u niej jęk.
- Przepraszam. - powiedziałem. Emily westchnęła i obruciła się by na mnie spojrzeć. Uśmiechnąłem się. Ziewnęła. - Ja przepraszam. - szepnąłem.
- Nie martw się o to. - powiedziała zmęczona. Oblizałem moje wargi. Jak ona jest tak piękna, nikt nie wie? - Czy mogę cię o coś zapytać? - spytała rysując coś na prześcieradle. Przytaknąłem. - Co pomyślałeś, kiedy Scooter powiedział ci, że musi wziąść swoją siostrzenicę, która była w szpitalu psychiatrycznym? - zapytała szybko. Dlaczego dziewczyny muszą zadawać tego typu pytania? To jest, one są, jak tykająca bomba, jeśli nie odpowiesz w czasie złoszczą się, jeśli odpowiesz źle, dostają szału.
- Szczerze mówiąc to naprawdę o tym nie myślałem ... a także jeśli wychodzisz z kliniki jesteś lepsza, niż kiedy tam szłaś. - powiedziałem i oblizując moje wargi przyglądałem się jej twarzy. Uśmiechnęła się.
- W porządku ... - powiedziała mrugając oczami. Zachichotałem. Zamknęła oczy, więc zrobiłem upiorną twarz. Emily zaczęła się śmiać i otworzyła oczy. Uśmiechnąłem się i odgarnąłem włosy z jej twarzy.
- Jesteś piękna. - powiedziałem szybko. Zarumieniła się, co było cudowne. Zaśmiałem się i pocałowałem jej nos. Zbliżyłem się do niej i położyłem moją rękę do okoła jej tali, przytuliła mnie kładąc głowę na mojej piersi.
1. Bardzo, bardzo, bardzo, przepraszam, że dopiero dziś dodaję, ale wczoraj byłam po za domem i późno wróciłam Ola chyba podobnie. Następny postaramy się dodać już w w czasie, prawdo podobnie w sobotę.
Kochamy was!
2. CZYTASZ = KOMENTUJESZ. Wasze komentarze motywują nas do daleszego tłumaczenia. Więc bardzo, bardzo, bardzo proszę komentujcie kochani xoxo
piątek, 8 listopada 2013
Rozdział 23
Emily's POV
Byliśmy teraz w drodze, w tour busie, już około 5 godzin. Leżałam na jednym z tapczanów. W autobusie była Pattie, Scooter, Allison, Justin, Dan, Fredo, Ciara, Ryan i oczywiście kierowca. Zamknęłam oczy, by usłyszeć kilka śmiechów roznoszących się po pojeździe. Położyłam dłoń na twarzy.
Poczułam, że moje nogi są podnoszone i z powrotem opuszczane. Poruszyłam ramionami i otworzyłam oczy, by zobaczyć siedzącego tu Justina z moimi nogami na swoich kolanach. Patrzył w dół na moje nogi.
- Co ty robisz? - spytałam zmęczona. Wzruszył ramionami.
- Jestem zmęczony, więc siedzę. - powiedział. Pokręciłam głową i rozprostowałam ramiona.
Justin's POV
Emily rozprostowała swoje ramiona, a jej koszulka podciągnęła się, ukazując jej całkowicie płaski brzuch, na co przygryzłem wargę. Popatrzyła na mnie i zachichotała. Uśmiechnąłem się.
- Która godzina? - zapytała umieszczając swoje dłonie na brzuchu. Wyciągnąłem telefon aby sprawdzić.
- 5:30 ... będziemy na miejscu za 20 minut. - powiedziałem odkładając urządzenie. Popatrzyłem się na nią i podrapałem po karku. Uśmiechnęła się i zamknęła swoje oczy z powrotem i poruszyła się nieznacznie. Zacząłem mój własny little beats* dotykając delikatnie jej nogi. Zachichotała i poruszyła nogami, wywołując u mnie uśmiech. Scooter podszedł i usiadł na kanapie na przeciwko.
- Co robi wasza dwójka? - zapytał unosząc jedną brew. Popatrzyłem na Emily, która na niego patrzyła. Spojrzałem z powrotem na Browna.
- Nic. - powiedziała przecierając swoje oczy. Kiwnął głową i spojrzał na nas podejrzliwie.
- W porządku ... wszyscy mówią o was różne rzeczy. - wspomniał. Popatrzyłem w dół.
- To prawda? - spojrzałem na Emily.
- Tak myślę. - wybełkotałem i spojrzałem na niego. Scooter uśmiechnął się.
- Spoko. - powiedział w prost. Dobrze ... to nie jest to czego oczekiwałem.
Emily's POV
2 godziny później Justin wbiegł na scenę po raz pierwszy w jego trasie. Jego fani krzyczeli. Ciara złapała moje ramię i pociągnęła przez korytarz.
- Gdzie mnie zabierasz? - zapytałam potykając się.
- Idziemy obejżeć koncert. - powiedziała ciągnąc mnie przez drzwi.
Od razu zobaczyłam mnóstwo dziewczyn i Justina na scenie. Przepchałyśmy się przez parę osób, więc byłyśmy pod samą sceną. Zaczęłyśmy tańczyć razem z fanami.
15 minut później Justin śpiewał "Right Here" ... według Ciary był dobry.
Zszedł pod scenę przechodząc przez tłum, gdzie Ciara i ja stałyśmy. Podchodził i chwytał ręce niektórych dziewczyn, które były w pierwszym rzędzie z jego uśmiechem wartym milion dolarów. Popatrzył do okoła nas i uśmiechnął się.
- If you want too, baby tell me what you going do girl, I can make you feel perfect, girl you're worth it, I just need to see you work it girl.* - zaśpiewał patrząc prosto na mnie. Uśmiechnęłam się do niego. Mrugnął i odszedł na drugą stronę.
- On zadedykował to dla ciebie. - Ciara krzyknęła do mnie, przez głośną muzykę. Odwróciłam się do niej i uśmiechnęłam.
- Dziękuję za przyjście dzisiejszej nocy ... Kocham was wszystkich i dobranoc! - krzyknął Justin biegnąc na tył sceny. Ciara trąciła mnie. Odwróciłam się, by zobaczyć ją sygnalizującą mi bym szła za nią. Zaczęłam iść lecz kilka dziewczyn stanęło przede mną sprawiając, że zamarałam.
- O mój Boże, czy ty jesteś Emily Cross ? - blondynka zapytała podekscytowana. Przytaknęłam.
- Yeah - powiedziałam mrużąc oczy.
- Omg jesteś taką szczęściarą. - brunetka powiedziała z wielkim uśmiechem
- Nie zupełni. - powiedziałam rozglądając się za Ciarą.
- Tak jesteś, przebywasz z Justinem cały czas. -blondynka się uśmechnęła.
- Dziewczyny zostawcie ją w spokoju. - powiedziała Ciara przychodząc z nikąd. Pokręciłam głową i zachichotałam.
- Nie jest już tak źle. - powiedziałam patrząc na nią.
- Ponieważ Justin ci pomógł. - powiedziała głosem małej dziewczynki. Zaśmiałam się.
- Miło było was poznać. - powiedziałam przepychając się przez dziewczyny. Zaczęłam iść z Ciarą za kulisy tą samą drogą co wcześniej. Przechodziłyśmy przez różne korytarze pokonując drogę do pomieszczenia gdzie wszyscy byli.
-Co wy tutaj robicie ? - usłyszałam jak Justin odchrząkną.
Odwróciłyśmy się i kątem oka zobaczyłyśmy dziewczynę.
- Widziałam twój pierwszy koncert z trasy. - powiedziała dziewczyna.
Popatrzyłam się na Ciare zauważając, że patrzyła się na nią. Przesunęłam się lekko, aby zobaczyć tą jedną, to była Selena Gomez.
- Dlaczego? - Justin parskną podnosząc głos wyżej. Selena położyła rękę na jego torsie, sprawiając, że Justin się skrzywił.
- Ponieważ chce ciebie z powrotem. - powiedziała. Zgaduje, że chciała być uwodzidzielska czy coś ... nie wychodziło. Westchnęłam.
- Yeah, ale ja nie chce Ciebie. - Justin powiedział patrząc na korytarz.
- Chodż kochanie. - powiedziała Selena przekręcając jego głowę tak aby była na przeciwko jej. Justin chwycił jej rękę i zepchnął ją.
- Po pierwsze, nie dotykaj mnie. Po drugie, nie nazywaj mnie kochanie. - powiedział zaciskając mocniej szczękę.
- Dlaczego? - zapytała.
- Po prostu nie. - powiedział ciszej patrząc w dół.
- Wcześniej chciałeś mnie ... Czy to przez nią? - Selena powiedziała wskazując na mnie. Gwałtownie westchnęłam. Justin odwrócił się i spojrzał na mnie.
- No wiesz, że jestem lepsza niż ta szlona dziewczyna. - powiedziała obracając jego głowę jeszcze bardziej. Spojrzałam w dół i oblizałam wargi.
- Nie nazywaj jej tak. - Justin wymamrotał.
- Co to było? - Selena zapytała.
- Powiedziałem: nie nazywaj jej tak! - Justin powiedział ze złością.
Popatrzyłam w górę aby zobaczyć jak Justin chwycił ją za nadgarstek i odepchnął. Zaśmiała się i podeszła do mnie. Popatrzyłam się jej prosto w oczy.
- Uważaj na niego ... on ma problemy ... więc wydaje mi się, że wy dwoje pasujecie do siebie. - powiedziała z głupkowatym uśmiechem i zaczęła odchodzić. Poczułam, że krew we mnie się gotuje.
- Myślę, że ty jesteś jedyna, która ma problemy. - powiedziałam na co ona się odwróciła i spjrzała na mnie.
- Co to było? - zapytała marszcząc brwi.
- Powiedziałam, że ty jesteś tą z problemami ... oh i wydaje mi się, że potzebujesz sprawdzenia słuchu, bo dwa razy pytasz kogoś, aby powtórzył. - powiedziałam chłodno. Pokręciła głową i poszła w stronę Justina.
- Znasz mój numer ... jeżeli chcesz się trochę ... zabawić. - powiedziała z uśmiechem. Justin popatrzył się na nią z góry.
- Odpuść -powiedział. Westchnęła przed tym jak jej usta znalazły się na jego. Twarz Justina poczerwienia ze złości i odepchnął ją.
- Selena Odpuść. - Ciara ostrzegła.
Selena uśmiechnęła się i poszła korytarzem. Patrzyłam się jak odchodzi , kiedy w końcu spojrzałam na Justina, który opierał się o ściane wpatrując się w sufit.
- Pójdę już ... Dam wam trochę wolnego. - powiedziała wychodząc przez główny pokój. Podeszłam do Justina. Patrzył na mnie ze smutkiem i chaosem. Owinęłam ramiona w okół jego talii i pociągnęłam do uścisku, w krótce powrócił i przytulił mnie.
* Little beats - coś w stylu masażu, nie wiedziałam jak to przetłumaczyć.
* Justin Bieber ft. Drake - Right Here
Tak jak obiecałyśmy rozdział jest w piątek!
Prosimy o komentowanie, chcemy wiedzieć czy ktoś to czyta, bo inaczej nie ma sensu tłmaczyć.
Kochamy was!
Następny za tydzień.
sobota, 2 listopada 2013
Witamy
hej tu @majaswaggy1 i @Mrs_Swaggie1 z twittera, chciałybyśmy kontynuować tłumaczenie opowiadania "Fix You" Jello158. Rozdziały będę się pojawiały raz w tygodniu, w weekendy xx
Link do poprzednich rozdziałów:
Orginał:
Subskrybuj:
Posty (Atom)






